Blog

Er wordt nu al jaren gepraat over het wel/niet invoeren van het Electronisch Patiënten Dossier (EPD).

Invoering van een dergelijk systeem zal betekenen dat er sneller gerichte zorg kan worden geleverd en dat de zorg goedkoper zal worden. De efficiency neemt toe, zoals bijvoorbeeld niet in twee verschillende ziekenhuizen dezelfde foto’s maken. Elektronische medicijnbewaking in plaats van dure apothekers en nog veel meer. Tijdwinst en geldwinst.

Ook is bij een toenemende eigen verantwoordelijkheid van burgers het goed dat iedereen zelf kan zien wat er in zijn dossier staat en wat medische behandelingen kosten.

Tegenstanders van de invoering van EPD voeren als bezwaar aan de privacy. Men suggereert min of meer dat met het EPD medische gegevens van patiënten op straat liggen. Dat lijkt mij onzin, banken slagen er redelijk goed in onze financiele gegevens te beschermen en daarnaast zit aan alles wel een bepaald (soms theoretisch) risico.

Nu wijzen diverse onderzoeken uit dat in de buurt van 90% van de bevolking voor het EPD is, een hele grote meerderheid dus. Om hier nu mee verder te kunnen is het een goed plan om iedereen op te nemen in het EPD die dat zelf wil en dat zij die niet willen gewoon niet meedoen.

Omdat het EPD besparend zal werken op de kosten van zorg is het dan wel redelijk dat deelnemers EPD een korting krijgen op hun zorgpremie. In mijn vorige post noemde ik de EPD ook als een der dingen die de zorgkosten omlaag kunnen brengen.

De geplaatste bom is voorlopig onschadelijk gemaakt. De PvdA zag na een ongewoon stembusresultaat de kans schoon om er een nivelleringsfeest van te maken in plaats van economisch herstel centraal te stellen. Gekozen middel was de zorgpremie, maar dat is van de baan, nu afwachten hoe de nieuwe aanpak uitpakt voor de burger.

Als de politiek het zo goed meent met de financieel zwakkeren dan is het terugdringen en beheersen van de kosten van zorg een voorwaarde. Een efficiencyslag in die kosten is noodzakelijk om de mensen met een krappe beurs te behoeden voor vervelende eigen risico’s en steeds verder oplopende premies. Besparen op zorg is dus niet alleen noodzakelijk, maar ook zeer sociaal. Ik weet best dat lasten verzwaren voor de burgers veel makkelijker is dan besparen aan de uitgavenkant. Toch maar doen.

Ik zal wat helpen en wat mogelijkheden aanreiken (zie ook het onderzoek van RTL Nieuws):

• De regelgeving aanpassen dat minder massaal medicijnen moeten worden weggegooid;
• Medicijnen voorschrijven in kleinere verpakkingen, vaak te veel pillen voor een tijdelijke kwaal;
• Het invoeren van de Zorginfrastructuur, vroeger EPD (Electronisch Patiënten Dossier), niet langer uitstellen; de uitwisseling van gegevens tussen diverse behandelende specialisten gaat miljoenen schelen;
• Het nut van apothekers toetsen aan de de digitale mogelijkheden tot controle op medicijngebruik via het EPD.
• Medische specialisten in loondienst en onderbrengen in een CAO die is gekoppeld aan de nieuwe regelgeving voor publiek betaalde functionarissen;
• Met het Slotervaart Ziekenhuis als voorbeeld afscheid nemen van een belangrijk deel van de bureaucratie en inefficiënt (middel)management);
• Bestuurders van zorgorganisaties betalen conform de nieuwe richtlijn voor publiek betaalde functionarissen;
• Raden van Toezicht afschaffen of waarborgen dat ze goed toezicht houden;
• De enorme winsten die door verzekeraars op zorgpremies worden gemaakt afromen, het FNV is al in verzet tegen het verhogen van het eigen risico in relatie tot de winsten op de premies;

Iedereen die zijn best doet kan er nog wel een paar bij verzinnen.

De enorme besparingen die kunnen worden gedaan kunnen worden verdeeld over de patiënten (burgers die de premie betalen) en de onderbetaalde handen aan de bedden.

Is er hoop dat dit kan lukken? De enquête van RTL Nieuws geeft aan dat ruim 63% van de ondervraagden niet gelooft dat de overheid dit op orde krijgt.
Misschien een link van dit bericht naar Rutte en Samsom?

Lees mijn eerdere artikel. Dit bedoel ik nu precies, duidelijker kan het niet:

Als ik in mijn plaatselijk AH-filiaal een kippetje koop dan vermijd ik steevast die afschuwelijke plofkippen en koop zo’n scharrelkip. Wel een keer zo duur, maar ja: milieu en dierenwelzijn mogen best wat kosten. Ook spreekt een eitje uit de legbatterij mij niet aan. Maar net als in vele andere gevallen zit ik nu met de vraag: doe ik dat nu wel goed?

Ed Gubbels heeft hierover toch een wat meer genuanceerde mening. Hij meent dat verreweg de meeste houders van gezelschapsdieren het beste voor hebben. Terecht moet worden opgetreden tegen misstanden. Ed Gubbels is populatiegeneticus en verbonden aan de PVH.

Dan hebben we nog de kritische houding van Jetze Plantema. Deze pluimveearts uit Hardenberg ziet zaken heel anders en steekt dat niet onder stoelen of banken. Al vanaf 2006 komt hij met publicaties, waarin hij het opneemt voor de plofkip en de legbatterij. Zijn betoog is dat de producten uit legbatterijen gezonder zijn dan die van de scharrelkip en hij legt uit waarom. Als kippen niet op hun gemak zijn dan eten ze niet en leggen ze geen eieren, kippen in legbatterijen doen dat allemaal wel. Doordat scharrelkippen scharrelen is er geen of minder grip op hun leefwijze en voeding. Gevolg is dat in scharreleieren verhoogde concentraties van PCB’s en dioxine worden aangetroffen, aldus Plantema in De Tegraaf van 15 september 2012. De actieve beschermers van het dierenleed “Wakker Dier” zijn het daarmee niet eens en het komt tot een gerechtelijk botsing tussen hen en Plantema. Opvallend daarbij is dat ze de dierenarts niet aanspreken op zijn standpunten, maar hem vervolgen voor het feit dat hij Wakker Dier op zijn website afdeed als “stelletje terroristen“. De rechter vond ook dat hij dat niet mocht doen en veroordeelde Plantema tot de verplichting tot rectificatie en excuus op straffe van een dwangsom van € 200.000. Hij rectificeerde, maar niet voldoende in de ogen van Wakker Dier (bij monde van Sjoerd van der Wouw) en men procedeert nu nog steeds over niet/wel dwangsom. Wel jammer dat niet over de inhoud is geknokt.

Dan hebben we nog onderzoekster Sanne Dekker uit Wageningen. Voor haar proefschrift deed zij onderzoek naar de milieubelasting van de eierproductie.  Conclusie kan zijn dat Wakker Dier maar de helft van het echte verhaal verteld.

In Nederland hebben we inmiddels een officiële lobby, zo mogelijk dierenactivisten, die het opneemt voor het welzijn van de dieren. Merkwaardig dat daar een lobby voor nodig is, het welzijn van dieren moet ons allen aan het hart gaan, ook zonder lobby. Bij het welzijn voor de dieren vallen een paar partijen op:
* De Partij voor de Dieren: een politieke partij onder leiding van Marianne Thieme met 2 zetels in de 2e Kamer en 1 zetel in de 1e Kamer. Marianne Thieme was eerder ook onder meer directeur van Wakker Dier.
* Stichting Wakker Dier: een organisatie die zich inzet voor de verbetering van de leefomstandigheden van dieren in de vee-industrie. Zijn veel te horen op de radio met pakkende slogans.
* Nico Koffeman: lid 1e Kamer voor de Partij voor de Dieren. Eerst reclamemaker voor de SP en mede-oprichter van Wakker Dier.
* Antoinette Hertsenberg: presentatrice van het TV-programma Radar, voorheen PRster van de Dierenbescherming en gehuwd met Nico Koffeman.
* Sjoerd van der Wouw: communicatiedeskundige Wakker Dier, voorheen adviseur Partij voor de Dieren en richtte samen met Volkert van der Graaf in 1992 “Vereniging Milieu-Offensief” op.

Wat opvalt is dat de top van de organisaties, die zich bezighouden met het welzijn der dieren, op een aantal wijzen sterk met elkaar verbonden zijn. Soms door studie, activiteiten in het verleden, zelfs door huwelijk en geloofsovertuiging. Zowel Marianne Thieme, Nico Koffeman en Antoinette Hertsenberg zijn actief lid van de zevendedagadventisten.

Het lot der dieren gaat mij aan het hart, maar wat is nu precies welzijn bij dieren, hoe meet je dat. Vaak wordt er van uitgegaan dat de voorwaarden voor welzijn bij dieren gelijk is aan onze normen voor welzijn. Is dat wel zo en hoe stellen we dat vast. Ik denk dat het welzijn van dieren het best zichtbaar wordt als dieren zich prettig voelen, zich normaal gedragen, eten en voortplanten. Bij ons in Tuitjenhorn zit er een visarend in de dierentuin van Piet Blankendaal. Ik heb deze arenden gezien in Afrika en ik ervaar dat kooitje in de dierentuin als afschuwelijk. De primaire belangen van dieren zijn eten en voortplanten, dat zijn de zaken waar ze het meest mee bezig zijn. Maar in een kooitje……? Legbatterij?

Ik vind het een lastig onderwerp, waarbij ik mij realiseer dat veel wat op ons afkomt via de media niet per definitie juist is. Kijk maar eens naar de resultaten uit een onderzoek naar biologisch voedsel!

Als ik zie hoe jongeren een dorp in puin slaan dan denk ik: waarom doen die debielen dat? Wat beweegt ze? Maar ik denk nooit: wat zielig dat ze door anderen in de gelegenheid werden gesteld de zaak in puin te rossen.

Het is kennelijk erg Nederlands om de schuld voor de chaos te leggen bij: Facebook, burgemeester, politie, Merthe, omstanders, etc.

Als ik een steen door een winkelruit gooi of brand sticht dan ben ik schuldig en verdien ik de straf en moet ik de schade betalen. NIEMAND ANDERS!!!!!!

De crisis kan bestreden worden uit herstel van onze economie zegt de politiek. OK, denk ik dan, dat klinkt logisch. Dan moet de overheid maatregelen treffen om de economie te stimuleren, toch? En wat doen ze? Om budgettaire redenen verhogen ze zodanig belastingen dat de koopkracht gaat teruglopen, op termijn zelfs met 4% tot 5%, en dat is zeer schadelijk voor economisch herstel.

Pijnlijk wordt dus weer duidelijk dat de overheid er niet in slaagt om zelf ook maar enigszins te bezuinigen. Voor herstel van de economie en ter verkoming van verdere lastenverzwaring in de komende jaren moet de overheid de koopkracht in stand houden en zelf bezuinigen op uitgaven, die niet direct werkgelegenheid zijn gerelateerd.

Schrijnend is het politieke onvermogen tot welke bezuiniging dan ook. Snappen ze het niet, kunnen ze het niet of willen ze het niet?

De Islamitische wereld maakt kabaal en roept brand en doet moord. Al dat kabaal was aanleiding om op YouTube eens te kijken naar de omstreden film Innocence of Muslims, iets wat ik zonder al dat kabaal zeker niet gedaan zou hebben.

Ik heb zelden zo’n slecht filmpje gezien en het is zo knullig dat je het eigenlijk niet serieus kunt nemen, zelfs Geert niet. Het doel ontgaat mij ook en het zou er op kunnen lijken dat de maker van de film inderdaad beoogde de overgevoelige moslimwereld tot kabaal aan te zetten. En dat dat is uitstekend gelukt.

Het zou erg verstandig geweest zijn als de moslimwereld tot dezelfde conclusie was gekomen en het filmpje gewoon had genegeerd als een onbenullig product van een tot dan onbekende knutselaar. Maar nee, ze zijn beledigd en dat is de schuld van alle Amerikanen en geweld is hun enige uitweg.

In het nieuws zag ik een moslimleider op het Museumplein in Amsterdam die zijn toespraak begon met de woorden “Er is geen god behalve Allah” en daarmee is hij, en met hem waarschijnlijk een groot deel van de Islamitische wereld, veel kwetsender voor andersdenkenden dan die stomme filmmaker.

Dus kabaal maken was onverstandig, tenzij je bewust kiest voor kabaal.

De politiek maakt zich doorlopend zorgen over de zelfredzaamheid van de burgers, een van de slogans is het via de radio bekende: “Let op: geld lenen kost geld”. Als die zorg gerechtvaardigd is geldt die dan alleen de burgers? Of ook ons bestuur?

Net als veel burgers leent ook de overheid geld en niet zo’n beetje, nu is dat ongeveer € 400 miljard euro of wel ruim € 25.000 per burger. Net als bij een burger kost dat lenen geld, namelijk rente, nu ongeveer € 10 miljard per jaar.

Op het Ministerie van Financiën is men druk om deze rentelast beheersbaar te houden en dat doen onze ambtenaren via derivaten (beleggingsinstrumenten). We kennen nog de optiehandel met alle risico’s, nu, dit is net zoiets. Erg riskant dus.

In de haast om de burger voor misstappen te behoeden lette men even niet op en het blijkt nu dat de staat wat blunderde met het afsluiten van contracten in de derivatenhandel. De strop is nu actueel € 100 miljoen en zal met een veelvoud daarvan oplopen, mogelijk zelfs richting miljarden. Onkunde of speculatie? Hoe verhoudt zich dit tot het streefbedrag van de besparingen via het Kunduz-akkoord?

Ik houd het op onkunde, speculeren mag natuurlijk helemaal niet!! En de politici? Ook even niet opgelet? Net als de klanten van de voormalige DSB?

;

;

;

;

;

;

Voor een client zond ik op 10 juli 2012 een formulier aan de belastingdienst (douane). Conform de instructie zond ik dat aan hun kantoor te Heerlen. Nu, na bijna 2 maanden, is er nog geen actie en ook geen reactie en dus is bellen om even te vragen hoe zaken er voor staan een goede gedachte. Bellen met de belastingdienst kan alleen via het landelijke nummer 0800-0543. Via een keuzemenu (voice), waarin de door mij gezochte douane niet voorkomt, belande ik na een minuutje of acht en na het spreken van een viertal medewerkers bij een allervriendelijkste mevrouw van de douane hier in Alkmaar.

Deze mevrouw meldde mij dat het formulier via Heerlen en Alkmaar was doorgezonden aan de belastingdienst te Amsterdam voor de behandeling en zo mogelijk afhandeling. Maar zegt ze, vragen hoe het er voor staat zal lastig worden, de douane in Amsterdam wil niet gebeld worden. Ze vinden dat vervelend en daarom maken ze hun telefoonnummer niet bekend, niet bij het publiek, maar ook niet bij de collegae van de belastingdienst.

Dus ik wil iets, lever het daarbij behorende aanvraagformulier in en vervolgens wil de behandelaar niet gebeld worden, mij dus niet melden waarom het al bijna 2 maanden duurt en wanneer ik iets van hem/haar mag verwachten.

Vervelend is dat de nering met de overheid dwingend is, als dat niet zo was zou ik eens bij een concurrent informeren. Is dit nu publieke arrogantie of dommigheid, Ik houd het maar op het laatste, dat klinkt wat vriendelijker.