Fraude en discriminatie II

Stel dat mijn buurman van Turkse afkomst, die al geruime tijd een bijstandsuitkering heeft, geniet van kinderbij- en huurtoeslag (kindgebonden budget weet ik niet zeker) en is doende met kosten kinderopvang. Wel valt op dat hij een groot deel van het jaar afwezig is. Hij klapt natuurlijk wat onverstandig uit de school als hij meldt dat hij dan in het zonnige Turkije verblijft, want hij heeft daar immers een mooi huis. Ik leg hem uit dat dit niet kan, want dat heeft iets weg van uitkeringsfraude. Hij grijnst wat en zegt dat dit maar zeer de vraag is gezien het feit dat de uitkeringsinstantie er niet naar vraagt en het al helemaal niet controleert. Een soort gedogen dus.

Tsja, dat geeft te denken. Het is dus te overwegen je koophuis weg te doen, te verhuizen naar Turkije of ander land, daar weer een huis te kopen of op andere manier vermogen op te bouwen en na de geldende fiscale termijn terug te keren naar Nederland om vervolgens een uitkering aan te vragen. Ik ga er vanuit dat de overheid ook mij niet controleert en net als anderen gedoogd.

In lijn met de uitspraak van de rechter kom  ik hiermee weg, want als ook maar iemand zegt dat dit voor mij anders is dan maakt men zich op aangeven van de rechter schuldig aan discriminatie omdat dezelfde wet dan niet voor iedereen hetzelfde wordt toegepast en dus zorgt voor tweespalt in de samenleving.

Snappen we het nog?

Of maakte de rechter door zijn verbod op controle van vermogen in Turkije toen al schuldig  aan discriminatie door ongelijke wetshandhaving goed te vinden?

Pffffffff………………..

Geef een reactie