Lance Armstrong

Gisteren werd via de media bekend dat Lance Armstrong zijn verzet tegen de beschuldigingen met betrekking tot doping opgeeft. Aangenomen wordt nu dat hij zonder verder bewijs op basis van getuigenverklaringen zal worden veroordeeld en dat hij titels en prijzengeld met terugwerkende kracht kwijt raakt, waaronder zijn 7 tourzeges. Opvallend was dat aan de laatste Tour de France dopingszondaars mochten meedoen, nadat ze bereid bleken tegen Armstrong te getuigen.

Het zou zo maar kunnen dat alle, of nagenoeg alle, wielrenners ongewenste middelen gebruiken, dus ook destijds Armstrong. Onlangs werd ook tourwinnaar Contador geschorst wegens doping. Het is kennelijk allemaal verbonden aan deze “sport”.

Toch moeten de bobo’s nog even goed nadenken dunkt mij. Door na zo’n lange tijd de winnaar van 7 Tours de France te schorsen en de zeges alsnog aan anderen toe te wijzen maken ze van hun “sport” definitief een karikatuur.

 

Meer voetbal

Het voetbal is druk met transfers, zowel clubs, spelers als betrokken adviseurs. Niet vreemd: voetbal is geld! Tegen alle logica in gaat er zeer veel geld om in afkoop en salarissen in deze branche, waarin niet wordt verdiend en het alleen maar geld kost.

Dan het gedoe op het veld. Voetballers rollen over de grond, scheidsrechters fluiten de boel dood, spelregels en bijkomende techniek lopen decennia achter. Eigenlijk steeds meer vervelend om naar te kijken. 

Met enige weemoed blik ik dan terug op de Olympische Spelen. Heb ik ook mijn bedenkingen bij, maar er was veel mooie sport te zien. Met veel plezier keek ik naar het hockey. Een technische, snelle sport, technisch aangepast aan deze tijd, geen aanstellerige geblesseerde spelers. Nee een fris ogende sport met actieve sporters, die voor een kleine beloning topsport bedrijven. Dit in tegenstelling tot overbetaalde voetballers.

Als Platini zijn hervomingsplannen voor de financiële herstructurering van het clubvoetbal niet doorzet betekent dat het failliet van het hedendaagse voetbal.

Wat mij betreft OK, kijk ik gewoon naar hockey of naar Epke Zonderland.

 

Levon Helm

Levon Helm met "The Band"

Op 29 april 2012 overleed er een opmerkelijke man: Levon Helm.
Geboren in 1940 Arkansas USA, toen hij 19 jaar was vertrok hij samen met Ronnie Hawkins naar Toronto, alwaar hij tot het midden van de zestiger jaren muziek maakte en rond trok met Canadese musici, die later samen met hem THE BAND zouden vormen. Het ging om Robbie Robertson, Rick Danko, Richard Manuel en Garth Hudson.

In de loop van de zestiger jaren trok het groepje de aandacht van Bob Dylan en ze trokken een aantal jaren samen met hem op om zich in 1968 te vestigen in Woodstock in een mooi roze huis, wat de inspiratie was voor hun eerste eigen album “Music From Big Pink“. Vanaf dat moment profileerde ze zich als THE BAND en dat duurde tot 1978, het jaar waarin men besloot definitief uiteen te gaan met een afsluitend groot concert: The Last Walz. Een afscheid met veel artiesten en gasten, als film vastgelegd door Martin Scorsese. The Band maakte hun eigen Amerikaanse muziek als tegenhanger van de in die tijd steeds meer dominant wordende stroom van Engelse groepen, zoals The Beatles, Stones, etc.

Levon Helm in 2009

Na het overlijden nu van Levon Helm leven alleen nog Robbie Robertson en Garth Hudson. The Band is definitief niet meer, belangrijk om even bij stil te staan.

Enkele weken geleden nam ik een voorschot op dit afscheid tijdens de theatermanifestatie van Leo Blokhuis. In een avondvullend programma schetste hij de geschiedenis van The Band omlijst met het spelen van hun muziek. De moeite waard!

Flamengo bij Alhambra

Als bestuurslid van de Stichting Alhambra ontbrak ik gisteravond uiteraard niet op het laatste concert van het seizoen 2011/2012. In ons thuistheater “De Vigilantie” van Simon Overtoom aan het Verdronkenoord in Alkmaar trad op flamengogitarist Jacco Muller samen met de Andalusische zanger Juan Penas. Het tweetal nam ruim de tijd om het publiek in het uitverkochte theater veel moois te bieden en de sfeer kwam tot een
hoogtepunt toen een tweetal in de zaal aanwezige leerlingen van Jacco het concert opluisterden. Een mooie, sfeervolle en waardige afsluiting van het seizoen.

Alhambra vraagt voor haar concerten de redelijke prijs van € 15. Toch is het elk seizoen weer een hele opgave om met erg weinig subsidie en een gebrek aan sponsors de talenten weer een podium te bieden en hen daar in een juiste verhouding voor te belonen. Zeker de financiering van wat grotere gezelschappen is lastig, maar ik complimenteer mijn medebestuurders voor hun creatieve oplossingen en de optredende musici voor de bereidheid zich te aan te passen aan ons beperkte financiële budget.

Ook volgend jaar zullen wij weer ons best doen om veel moois te bieden, te beginnen in december 2012 met een koffieconcert in Theater De Vest en dan in de periode januari/april 2013 met onze reeks van vier concerten in De Vigilantie. Kom vooral in zo goot mogelijke getale en geniet van de vaak jonge en veelbelovende artiesten. Neem af en toe een kijkje op onze website.